Château Talbot

Przegrana, a jednak wygrana - historia Château Talbot

Z płaskowyżu Saint-Julien widać w oddali Château Talbot pośród oceanu winorośli, parków i wysokich drzew. Osiedle ma do opowiedzenia bogatą historię. Swoją nazwę zawdzięcza hrabiemu  of Shrewsbury, Connétable Talbot. Był on gubernatorem Gujenny i słynnym angielskim generałem, który został pokonany w bitwie pod Castillon w 1453 r.

w 1855 r., w czasie klasyfikacji Médoc i Graves zarządzonej przez cesarza Napoleona III, Château Talbot został awansowany jako czwarta sklasyfikowana uprawa Saint-Julien. Przez kilkadziesiąt lat należał do markiza Aux, a w 1918 r. nabył go Désiré Cordier.

Tak jak gleby, tak jak wina

Terroir Château Talbot jest idealnie usytuowane nad brzegiem ujścia rzeki Gironde, na wzgórzach pokrytych żwirem aluwialnym, naniesionym przez rzeki Dordogne z Masywu Centralnego i Garonne z Pirenejów. Winnica Château Talbot o powierzchni 110 hektarów otacza posiadłość i rozciąga się aż do granicy apelacji Pauillac. Na terroir składającym się z drobnoziarnistego żwiru Gunziana z rdzeniem z bogatych w skamieliny wapieni znajduje się większość winnic czerwonych i raczej niewielki areał win białych.

Zarządzanie winnicami jest jednym z najbardziej nienagannych w Medoc. Wina, nad którymi czuwa Nancy Bignon-Cordier, korzystając z nieocenionych rad enologa Erica Boissenota i konsultanta Stéphane'a Derenoncourta, są niezmiennie bogate, a jednocześnie niezwykle eleganckie. Łagodny smak i jedwabiste taniny sprawiają, że można je pić zarówno w młodym wieku, jak i po dłuższym leżakowaniu. Z czasem rozwija się w nich delikatny, złożony bukiet aromatyczny z nutami cedru i tytoniu hawańskiego.